Beykozlu
Member
Dismal Bozukluk
İnsanlar ne çilek ne de portakal yiyebilir
Mevcut bağlantıyı kopyalayın
Anma listesine ekle
Mara, “Yemek açısından sadece aptal olduğumu düşündüm” diyor Mara. Birçok arfid hastası Mäklig gibi görünüyor. Ancak Mara'nın bildiği gibi, yeme bozukluğu sadece temel davranıştan daha fazlasıdır.
“Hayır, çilek de yok.” Mara sık sık ne yiyemeyeceğini açıklamak zorundadır: portakal ve neredeyse hiç katı meyve veya sebze yok, soğuk pişmiş et yok. “Şirketle Noel yemeğinden önce zaten terlemem var” diyor. “Yaklaşık 30 yıldır düşündüm, sadece yiyecek açısından aptaldım ve yürümeye başlayan çocuk gibi davrandım.”
Instagram'da benzer yeme davranışı olan bir çocuk görene kadar. “Annesi çocuğunun davranışını arfid kelimesiyle adlandırdı. Diye düşündüm: Aman Tanrım, o benim.”
Hastalık birkaç yıldır bilinmektedir: arfid veya kısıtlayıcı beslenme bozukluğundan kaçınma. 30'lu yılların ortalarında, “Bu, tüm hayatınızı onunla yaşadığınızda çılgınca ve sonra aniden bir adı var” diyor. Çünkü ARFID sadece yemenin anahtarı değildir. Mara, “Sevmediğim şeyler ile yiyemediğim şeyler arasında bir fark var.” Bir Marzipan'ı sevmiyor, ama pişmiş jambon aşağı inmez. “İnsanların belirli iç kısımları yiyemediği orman kampı gibi.”
Yemek bir zevk değil, yük
Normal olan Mara, “Her durumda, neye sahip olduğumu bildiğim için çok rahatladım” diyor. Şimdi doktorla birlikteydi ve bir psikoterapiste mi yoksa daha çok bir konuşma terapistine mi gitmesi gerekip gerekmediğini düşünüyordu, bu da özellikle belirli katı gıdalara karşı bir çeşitlilikte.
ARFID hem yetişkinleri hem de çocukları etkiler. Örneğin, koku, tat, tutarlılık veya görünüm nedeniyle gıdaya karşı savunma, klinikten Ricarda Schmidt ve Leipzig Üniversitesi'nde psikosomatik tıp ve psikoterapi için poliklinik diyor. Çocukların veya yetişkinlerin birçoğu aç bulamaz, yemekten korkar veya biraz iştahsızlık vardır. “Yemek bir zevk değil, sizin için bir yük.”
Çocuklar doğum günü pastasını sevmediğinde
Schmidt, bazen gıdalara karşı savunma o kadar güçlü ki çocukların eksiklik belirtileri alıyor veya kaybediyor. “Bu çocuklar o kadar az ya da kısıtlı yiyecekler ki fiziksel ve psikososyal bozukluklar geliştiriyorlar. Örneğin, yiyecek nedeniyle çocukların doğum günlerinden veya okul gezilerinden kaçınıyorlar.” Birçok çocuğun gelişimleri ve çoğunlukla neyin geçtiği bağlamında gösterdiği genel tuvalet veya dinlemek için daha fazlasıdır.
ABD'de ARFID, Teşhis Kataloğu'nda, Almanya'da değil
ARFID (kaçınan/kısıtlayıcı gıda alım bozukluğu) ilk olarak 2013 yılında Amerika Birleşik Devletleri'nde bir teşhis rehberinde bağımsız bir hastalık olarak kabul edildi. Yeme bozukluğu, henüz Almanya'da kullanılmayan 2022 Dünya Sağlık Örgütü (ICD-11) hastalıklarının uluslararası sınıflandırmasına dahil edildi. Doktorlar randevuyu diğer yeme bozuklukları altında hesaplar. Etkilenenlerin sayısı bilinmemektedir. Somut bir tedavi yok, ancak Münster merkezli bir kendi kendine yardım ilişkisi yoktur.
Almanya'da anoreksiya sıklıkla hastalıklı gençlerde kabul ediliyor, diyor Konstanz Üniversitesi'nin çocukluk ve ergenlik döneminin klinik psikolojisi ve psikoterapi başkanı Andrea Hartmann Firnkorn. “Ama arfidli insanlar kilo vermek istedikleri için yiyeceklerini kısıtlamazlar. Bazen patates kızartması, makarna veya çikolata ruloları da yerler.” Etkilenenler sade, normal veya aşırı kilolu olabilir, ancak tek taraflı diyet nedeniyle genellikle yetersiz beslenir.
Olası nedenlerden biri: genler
Şimdiye kadar, arfid nedenleri hakkında çok az şey bilinmektedir. Schmidt, genetik bir yatkınlık, özellikle kokulara, dokuya veya lezzetlere duyarlı veya birçok yemekten tiksinti olanlar arasında rol oynayabilir.
Yeme korkusu veya diğer arfid semptomlar da erken travmatik deneyimlerle tetiklenebilir: eğer bir çocuk güçlü bir şekilde yutulduysa, entübe olması veya yutulmasında zorluk çekmesi gerekiyorsa alerjik bir reaksiyon yaşadı.
77 çalışmanın analizi olası terapi yaklaşımları hakkında bilgi vermektedir: uzun vadeli gözlem olmadan oldukça küçük çalışmalar olmasına rağmen, “Psikiyatri Araştırmaları” dergisinde Londra Üniversitesi Londra'dan Laura Bourne liderliğindeki bir ekip, araştırılması gereken yaklaşımlar gösterdiler. Bunlar aileye dayalı terapi, bilişsel davranışsal terapi ve kısmen psikotrop ilaçların ek bir uygulamasını içerir. Ana soruna ve şiddete bağlı olarak, tedavi ayrı ayrı ayarlanmalıdır.
ARFID çok erken başlayabilir
Schmidt, “Arfid bütün aile için çok yorucu” diyor. “Genellikle erken yemekte, örneğin emzirirken veya tamamlayıcı yiyecekler eklediğinizde anormallikler vardır.”
Ebeveynler fiziksel sonuçların tahmin edilmesi için çocuk doktoruna gitmelidir. Ayrıca gastrointestinal problemler mi yoksa gıda alerjisi olup olmadığını da açıklayabilir. “Doktorun arfid bilmediğini ve bunu bir ücret olarak reddettiğini varsaymalısınız.
Ancak pratik yaklaşımlar da vardır: Önemli olan yemek masasında, zor olsa bile, Schmidt'i vurgulamaktadır. “Ebeveynler yemek yemeye sevinç vermeli ve herkesin götürebilmesi için her zaman masadaki kaselerde reddedilen yiyecekler sunmalıdır.”
Schmidt, onunla arkadaş olmanız için en az on kez yeni bir yemek denenmelidir. Öte yandan, sebze, meyve, süt ürünleri veya et ve balık yemek için baskı uygulandığında yardımcı olmaz. ARFID'li birçok insan bir şeyler yemek istiyor. “Bazı çocuklar patates püresi yemek istiyorlar, ancak bu iğrençin üstesinden gelmeyi başarmıyorlar.”
Spagetti'ye hemen domates sosu dökmeyin
Psikologlar Hartmann Firnkorn ve Julia Engelkamp, ailelerin bireysel olarak bakıldığı Konstanz Üniversitesi'nde Haber terapisi oturumları ve kendi kendine öğrenme modülleri ile çevrimiçi terapiye başladılar. Hartmann Firnkorn, “Birisinin tarafsız şeylerle gelmesi önemlidir, çünkü yiyecek konusu genellikle bir savaş tiyatrosu haline geldi” diyor Hartmann Firnkorn.
Araştırmacı, “On iki hafta içinde arfid ortadan kaybolmayacağız, anoreksiya veya bulimi gibi diğer yeme bozuklukları için uzun vadeli tedavi genellikle 60 seans civarında gereklidir.” Diyor. “Bununla birlikte, ailenin çalışmaya devam edebileceği aletler koymak istiyoruz. Eğer çocuklar şu anda sadece üç ila dört yiyecek yiyorlarsa, o zaman yeterli farklı gıdalarla dengeli bir beslenme davranışı elde etmek de terapi gerektirir.”
Küçük adımlarla ilerlemek önemlidir: “Belki spagetti'den başka bir makarna şekline veya markasına gidin ve domates sosu eklemeyin” diyor Hartmann Firnkorn. Başarılı deneyimler önemlidir. “Çocuk fark etmeli, başka bir şey yiyebilirim.”
Mara artık kurutulmuş domates ve zeytin yiyebilir
Mara'nın menüsü de zamanla büyüdü. “Beş yıldır kurutulmuş domates ve zeytin yiyebildim.” Kabak ve domates çorbası, her şeyin çok ince püre olduğu uzun zamandır yemek yiyor – ve ayrıca hamursuz portakal suyu içiyor. Şirketle Noel yemeğinde nihayet bir şey buldu: püre pancar ile humus.
ARFID'yi kendi çocuğuna transfer etmemeyi sağladı. Yulaf lapası değil, kendiniz alıp yiyebilen yumuşak yiyecek parçaları. Şu anda bebek LED sütunu (anne sütünden bebek tarafından belirlenen) olarak adlandırılan yaygın yöntemle, yavrular teklifin dışında bir şey seçiyor. Mara: “Bir şey sunuyorsun ve çocuk ne yediğine karar veriyor. Kızım şimdiye kadar her şeyi büyük iştahla yedi. Umarım bu şekilde kalır!”
DPA
İnsanlar ne çilek ne de portakal yiyebilir
Mevcut bağlantıyı kopyalayın
Anma listesine ekle
Mara, “Yemek açısından sadece aptal olduğumu düşündüm” diyor Mara. Birçok arfid hastası Mäklig gibi görünüyor. Ancak Mara'nın bildiği gibi, yeme bozukluğu sadece temel davranıştan daha fazlasıdır.
“Hayır, çilek de yok.” Mara sık sık ne yiyemeyeceğini açıklamak zorundadır: portakal ve neredeyse hiç katı meyve veya sebze yok, soğuk pişmiş et yok. “Şirketle Noel yemeğinden önce zaten terlemem var” diyor. “Yaklaşık 30 yıldır düşündüm, sadece yiyecek açısından aptaldım ve yürümeye başlayan çocuk gibi davrandım.”
Instagram'da benzer yeme davranışı olan bir çocuk görene kadar. “Annesi çocuğunun davranışını arfid kelimesiyle adlandırdı. Diye düşündüm: Aman Tanrım, o benim.”
Hastalık birkaç yıldır bilinmektedir: arfid veya kısıtlayıcı beslenme bozukluğundan kaçınma. 30'lu yılların ortalarında, “Bu, tüm hayatınızı onunla yaşadığınızda çılgınca ve sonra aniden bir adı var” diyor. Çünkü ARFID sadece yemenin anahtarı değildir. Mara, “Sevmediğim şeyler ile yiyemediğim şeyler arasında bir fark var.” Bir Marzipan'ı sevmiyor, ama pişmiş jambon aşağı inmez. “İnsanların belirli iç kısımları yiyemediği orman kampı gibi.”
Yemek bir zevk değil, yük
Normal olan Mara, “Her durumda, neye sahip olduğumu bildiğim için çok rahatladım” diyor. Şimdi doktorla birlikteydi ve bir psikoterapiste mi yoksa daha çok bir konuşma terapistine mi gitmesi gerekip gerekmediğini düşünüyordu, bu da özellikle belirli katı gıdalara karşı bir çeşitlilikte.
ARFID hem yetişkinleri hem de çocukları etkiler. Örneğin, koku, tat, tutarlılık veya görünüm nedeniyle gıdaya karşı savunma, klinikten Ricarda Schmidt ve Leipzig Üniversitesi'nde psikosomatik tıp ve psikoterapi için poliklinik diyor. Çocukların veya yetişkinlerin birçoğu aç bulamaz, yemekten korkar veya biraz iştahsızlık vardır. “Yemek bir zevk değil, sizin için bir yük.”
Çocuklar doğum günü pastasını sevmediğinde
Schmidt, bazen gıdalara karşı savunma o kadar güçlü ki çocukların eksiklik belirtileri alıyor veya kaybediyor. “Bu çocuklar o kadar az ya da kısıtlı yiyecekler ki fiziksel ve psikososyal bozukluklar geliştiriyorlar. Örneğin, yiyecek nedeniyle çocukların doğum günlerinden veya okul gezilerinden kaçınıyorlar.” Birçok çocuğun gelişimleri ve çoğunlukla neyin geçtiği bağlamında gösterdiği genel tuvalet veya dinlemek için daha fazlasıdır.
ABD'de ARFID, Teşhis Kataloğu'nda, Almanya'da değil
ARFID (kaçınan/kısıtlayıcı gıda alım bozukluğu) ilk olarak 2013 yılında Amerika Birleşik Devletleri'nde bir teşhis rehberinde bağımsız bir hastalık olarak kabul edildi. Yeme bozukluğu, henüz Almanya'da kullanılmayan 2022 Dünya Sağlık Örgütü (ICD-11) hastalıklarının uluslararası sınıflandırmasına dahil edildi. Doktorlar randevuyu diğer yeme bozuklukları altında hesaplar. Etkilenenlerin sayısı bilinmemektedir. Somut bir tedavi yok, ancak Münster merkezli bir kendi kendine yardım ilişkisi yoktur.
Almanya'da anoreksiya sıklıkla hastalıklı gençlerde kabul ediliyor, diyor Konstanz Üniversitesi'nin çocukluk ve ergenlik döneminin klinik psikolojisi ve psikoterapi başkanı Andrea Hartmann Firnkorn. “Ama arfidli insanlar kilo vermek istedikleri için yiyeceklerini kısıtlamazlar. Bazen patates kızartması, makarna veya çikolata ruloları da yerler.” Etkilenenler sade, normal veya aşırı kilolu olabilir, ancak tek taraflı diyet nedeniyle genellikle yetersiz beslenir.
Olası nedenlerden biri: genler
Şimdiye kadar, arfid nedenleri hakkında çok az şey bilinmektedir. Schmidt, genetik bir yatkınlık, özellikle kokulara, dokuya veya lezzetlere duyarlı veya birçok yemekten tiksinti olanlar arasında rol oynayabilir.
Yeme korkusu veya diğer arfid semptomlar da erken travmatik deneyimlerle tetiklenebilir: eğer bir çocuk güçlü bir şekilde yutulduysa, entübe olması veya yutulmasında zorluk çekmesi gerekiyorsa alerjik bir reaksiyon yaşadı.
77 çalışmanın analizi olası terapi yaklaşımları hakkında bilgi vermektedir: uzun vadeli gözlem olmadan oldukça küçük çalışmalar olmasına rağmen, “Psikiyatri Araştırmaları” dergisinde Londra Üniversitesi Londra'dan Laura Bourne liderliğindeki bir ekip, araştırılması gereken yaklaşımlar gösterdiler. Bunlar aileye dayalı terapi, bilişsel davranışsal terapi ve kısmen psikotrop ilaçların ek bir uygulamasını içerir. Ana soruna ve şiddete bağlı olarak, tedavi ayrı ayrı ayarlanmalıdır.
ARFID çok erken başlayabilir
Schmidt, “Arfid bütün aile için çok yorucu” diyor. “Genellikle erken yemekte, örneğin emzirirken veya tamamlayıcı yiyecekler eklediğinizde anormallikler vardır.”
Ebeveynler fiziksel sonuçların tahmin edilmesi için çocuk doktoruna gitmelidir. Ayrıca gastrointestinal problemler mi yoksa gıda alerjisi olup olmadığını da açıklayabilir. “Doktorun arfid bilmediğini ve bunu bir ücret olarak reddettiğini varsaymalısınız.
Ancak pratik yaklaşımlar da vardır: Önemli olan yemek masasında, zor olsa bile, Schmidt'i vurgulamaktadır. “Ebeveynler yemek yemeye sevinç vermeli ve herkesin götürebilmesi için her zaman masadaki kaselerde reddedilen yiyecekler sunmalıdır.”
Schmidt, onunla arkadaş olmanız için en az on kez yeni bir yemek denenmelidir. Öte yandan, sebze, meyve, süt ürünleri veya et ve balık yemek için baskı uygulandığında yardımcı olmaz. ARFID'li birçok insan bir şeyler yemek istiyor. “Bazı çocuklar patates püresi yemek istiyorlar, ancak bu iğrençin üstesinden gelmeyi başarmıyorlar.”
Spagetti'ye hemen domates sosu dökmeyin
Psikologlar Hartmann Firnkorn ve Julia Engelkamp, ailelerin bireysel olarak bakıldığı Konstanz Üniversitesi'nde Haber terapisi oturumları ve kendi kendine öğrenme modülleri ile çevrimiçi terapiye başladılar. Hartmann Firnkorn, “Birisinin tarafsız şeylerle gelmesi önemlidir, çünkü yiyecek konusu genellikle bir savaş tiyatrosu haline geldi” diyor Hartmann Firnkorn.
Araştırmacı, “On iki hafta içinde arfid ortadan kaybolmayacağız, anoreksiya veya bulimi gibi diğer yeme bozuklukları için uzun vadeli tedavi genellikle 60 seans civarında gereklidir.” Diyor. “Bununla birlikte, ailenin çalışmaya devam edebileceği aletler koymak istiyoruz. Eğer çocuklar şu anda sadece üç ila dört yiyecek yiyorlarsa, o zaman yeterli farklı gıdalarla dengeli bir beslenme davranışı elde etmek de terapi gerektirir.”
Küçük adımlarla ilerlemek önemlidir: “Belki spagetti'den başka bir makarna şekline veya markasına gidin ve domates sosu eklemeyin” diyor Hartmann Firnkorn. Başarılı deneyimler önemlidir. “Çocuk fark etmeli, başka bir şey yiyebilirim.”
Mara artık kurutulmuş domates ve zeytin yiyebilir
Mara'nın menüsü de zamanla büyüdü. “Beş yıldır kurutulmuş domates ve zeytin yiyebildim.” Kabak ve domates çorbası, her şeyin çok ince püre olduğu uzun zamandır yemek yiyor – ve ayrıca hamursuz portakal suyu içiyor. Şirketle Noel yemeğinde nihayet bir şey buldu: püre pancar ile humus.
ARFID'yi kendi çocuğuna transfer etmemeyi sağladı. Yulaf lapası değil, kendiniz alıp yiyebilen yumuşak yiyecek parçaları. Şu anda bebek LED sütunu (anne sütünden bebek tarafından belirlenen) olarak adlandırılan yaygın yöntemle, yavrular teklifin dışında bir şey seçiyor. Mara: “Bir şey sunuyorsun ve çocuk ne yediğine karar veriyor. Kızım şimdiye kadar her şeyi büyük iştahla yedi. Umarım bu şekilde kalır!”
DPA
